Bir bomba olabilirdim, hapiste olabilirdim, ölmüş olabilirdim.
Ama buraya gelebilmek için çok çalıştım.
Dennis Rodman hakkında birçok olumsuz şey duyarsınız.
İnsanlar Dennis Rodman'ı tanımaz.
Sahada gördüklerini ve gazetelerde okuduklarını görürler,
"Tanrım, ne kötü bir insan." derler.
Halkın seni abartılı çılgın biri olarak algılamasına üzülüyor musun?
Hayır, bu canavarı ben yarattım.
Ama kimse bir takım arkadaşı olarak hakkımda kötü bir şey söyleyemez.
Büyük Michael Jordan var,
büyük Scottie Pippen, büyük Phil Jackson var
ama beni bu takımdan alırsanız yine de şampiyonluk kazanabilirler mi?
Sanmıyorum.
Michael Jordan'ı ölümüne severim. Scottie Pippen'i severim
ama onlar benim yaptığım şeyleri yapmaz.
Kötü işleri yapan, diğer oyunculardan küfür işiten bir tek ben varım.
Sahaya çıkıp burnumun kırılmasını istiyorum.
Gerçekten acıtacak bir şey olmasını.
Hissetmek istiyorum.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Muhteşem bir hareket!
Maç bitti, Chicago Stadyum'u yıkılıyor.
İlk olarak, burada arkadan hançerleme yok.
Hayatıma devam edeceğim.
Bu, Phil'in koç olarak son yılı.
Beklentiler çok mu yüksek?
- Buradan nereye gideceğiz? - Soru şu: Bu ne kadar sürebilir?
III. BÖLÜM
27 KASIM 1997
Hâlâ dünya şampiyonu kabul ediliyor olabilirler
Ama Chicago Bulls bu sezon "Michael ve Jordanaires" adındaki
80'lerin sirk gösterisi gibiydi.
Son şampiyona yardım lazım. Tekliyor, sıradan görünüyor.
MJ'in takım arkadaşlarına gelince,
Rodman iyi başlamakta zorlanıyor.
Michael, Pippen ve diğer şeyler hakkında konuşmaktan bıktın mı?
Oldukça.
Bir şey olana, ne yapacağını söyleyene kadar.
Devam etmemiz lazım. İşimizi yapmamız lazım.
CHICAGO BULLS - INDIANA PACERS 28 KASIM 1997
Hadi çocuklar.
Oyuncu Michael'la Koç Larry'nin ilk karşılaşması. Bulls ve Pacers.
Dennis Rodman, Dale Davis tarafından engellendi. Reggie Miller.
Şu geçişe bak, Jordan yanından doğruca potaya.
Phil Jackson. Bu yıl o bakışı görmüştük.
Pacers maçı kazandı, Bulls karşısında 8-7 önde.
Geçen sezon Chicago 56. maça kadar yedinci yenilgiyi almamıştı.
Çok kolay atışlar kaçırdık. Çok iyi oynayamadık.
Ama bu gece bizi öldüren ribauntlar oldu.
Ribaunt performansımız kötüydü.
Ribauntları alamadık.
Dennis arkada tekliyor,
oyuna olan ilgisini kaybetmiş durumda.
ESPN MUHABİRİ 1996-2004
Dennis Rodman, 30 yıl içinde gördüğüm en iyi savunma oyuncusu.
Sorun şu ki her zaman motive değildi.
Çok sıkıldığım dönemlerden biri.
Heyecanımı kazanmanın bir yolunu bulmam lazım.
Alt tarafıma vurdu. Kasti faul.
Ben öyle görmedim.
Görmediğim çok şey var.
Ama senin yaptığın pislikleri çoğunlukla görüyorum.
Dennis'in kabullenemediği rol...
"Scottie artık olmayacak, daha sorumlu olman lazım.
Sana güvenmem lazım."
O dönemde, bir maçta oyundan atıldı.
Çok öfkelendim çünkü oyundan atılmıştı,
Scottie de oynamadığı için de tek başıma kalmıştım.
Dennis hata yaptığını biliyordu.
Otelde, biri kapımı çaldı.
Dennis asla odama gelmezdi
ama geldi, "Puron var mı?" diye sordu.
Michael Jordan'ın odasına gittim ve bir puro istedim.
Ama sanırım biliyordu ki...
Muhtemelen onun tarzı...
Benim ona, "Hata bende, yanlış yaptım." deme şeklimdi.
Özür dilemedi. Hiçbir şey demedi
ama odama gelmesi,
onun, "Hata ettim." deme şekliydi.
O günden sonra Dennis tamamen hizaya geldi.
Ve kazanmaya başladık.
Hepinize tek bir soru soracağım.
- Ne vakti? - Oynama vakti!
NEW YORK KNICKS - CHICAGO BULLS 9 ARALIK 1997
Scottie ayrıldı
ama sanırım Mike bana çok güveniyordu.
Onu, takımı, şehri yüzüstü bırakmayacağım.
Rodman, Bulls'un savunmasının rahatlattı.
SEZON REKORU: 12-7
Nets asıldı ama yetmedi.
Son şampiyon Chicago Bulls New Jersey Nets'i 100-92 yendi.
SEZON REKORU: 16-9
Scottie'nin yokluğunda bizi bir arada tutan Dennis'ti.
Hırslı olmamız için oyuna odaklanması gerekiyordu.
Kolayca uyum sağlıyor, hemen harekete geçiyorduk.
Rodman ribaundu almaya çalışıyor, topu içeride tuttu!
Kerr havada kaptı ve basketi attı!
Galibiyet basketi.
Bunlar, Dennis Rodman'ın takımını büyütmek için yaptığı çabalar.
MIAMI HEAT 80 - CHICAGO BULLS 90 SEZON REKORU: 18-9
Muhteşem.
ARALIK 1997
Sosyal konutlarda yaşayan bir zenci çocuk olarak
yaşam gerçekten korkunçtu...
Annem okul otobüsü şoförüydü.
Hiçbir şey yapmamamdan, eve katkı sağlamamamdan bıkmıştı.
Kaç yaşındaydım? 18 mi?
Benden bıktı ve evden kovdu. İki yıl sokaklarda yaşadım.
Oraya buraya gidiyor, kalacak bir yer arıyordum.
İnsanların, arkadaşlarımın arka bahçelerinde kalıyordum.
Uyuşturucu satıcısı olabilirdim, ölebilirdim, her şey olabilirdim.
Uyuşturucuya niye bulaşmadım bilmiyorum ama o işi hiç yapmadım.
Satmalarını izlerdim,
her gün evden çıkıp spor salonuna giderdim.
Geri gelir, her gün aynı şeyi yapardım.
Bir basketbol topu alıp oynamaya başladığım için şanslıyım.
SOUTHEASTERN OKLAHOMA EYALET ÜNİVERSİTESİ 1985
Üniversiteden biri,
"Dennis, bizim için oynar mısın?" diye sordu.
"Olur, harika." dedim.
Ben her şeyi son sürat yapmasını bilirim.
Üniversitede maç başı ortalamam 27 sayı, 14-15 ribaunt idi.
Okulu bitirmeye, diploma almaya çalışıyorum.
Okulu bitirince de umarım iyi bir şeyler olur.
İkinci rauntta iki oyuncu daha seçildi.
1986 NBA SEÇMELERİ
Greg Dreiling, Indiana'ya, Oklahoma Üniversitesi'nden
Dennis Rodman da
1986 seçmelerinde, 27. olarak Detroit'e gitti.
Detroit'e ilk geldiğinde masum, güzel bir insandı...
PISTONS OYUN KURUCUSU - 1981-94
...ama dünyayı pek tanımıyordu.
O zamanlar sadeydi.
"Herkesten uzakta bir yere gidip
ateş yakıp, açık havada yemek pişirip
yıldızlara bakmadan dünyayı anlayamazsın." derdi.
Galiba ligdeki ikinci ya da üçüncü yılında
ribaunt ve savunma oyunculuğunu çok iyi yapabileceğimi anladım.
Barkley içeri sürüyor...
Bunları mükemmelleştirmeyi öğrenmeye başladım.
Rodman engelledi, inanamıyorum!
Arkadaşlarımı sabahın üçünde, dördünde
spor salonuna götürür, "Topu atın." derdim.
"Şuraya atın, şuraya atın..."
Durup topu engellemeye çalışırdım.
...topa vurdu.
Topların açılarını ve gidişlerini çalışırdım.
Larry Bird'se spin, Magic'se, belki spin.
Michael şuradan şut atıyorsa şurada dururum.
Top çembere çarparsa...
Değerse top şu tarafa gider.
Şuraya değerse şuraya gider.
Yani, topu alabilmek için nerede durmam gerektiğini öğrenmeye başladım.
Ribaunt, Rodman topu kaptı ve...
Oyuncular için kaşıntı gibiydim,
bir türlü kurtulamadıkları kaşıntıydım.
Dennis Rodman herkesin planlarını altüst ederdi.
Tam bir belaydı. Kimseyi oynatmazdı.
Karşısında oynamak çok zordu.
Sadece varlığıyla maçı değiştiren oyunculardan biriydi.
Koçların rüyasını konuşacak olursanız onun gibi oyuncu pek yok.
Onunla çalışmaktan gurur duyduğum bir oyuncu.
Chuck Daly'yle çok iyi bir ilişkisi vardı.
Chuck onu anlayan tek insandı.
Diyelim ki adamın şurada.
Buradasın, savunma oyuncususun, onu burada tut.
Bir defasında Dennis'le çalışırken,
Chuck beni çağırdı, "Onu rahat bırak.
yabani bir ata eyer vurulmaz." dedi.
Üniversitedeyken maçlarda sorun çıkarır mıydın?
- Böyle bir ünün var mıydı? - Hayır. Bu ünü Detroit'te kazandım.
NBA'in fiziği en güçlü
takımlardan birinin Detroit'in olduğu tartışma götürmez.
Rakiplerinin ritmini bozmak
stratejilerinin bir parçası.
Detroit Pistons, fiziksel olarak güçlü, sert
inatçı takımların en mükemmel örneğidir.
NBA BAŞKAN YARDIMCISI 1986-2000
Laimbeer, Mahorn, Rodman, Salley gibi güçlü oyuncuları vardı.
Joe Dumars, Isiah Thomas gibi harika savunma oyuncuları vardı.
Ligin yıldız oyuncularının güvenliğini tehdit ediyorlar mıydı?
Umursadıklarını sanmıyorum.
Wilkins yere düştü ve Mahorn'a saldırdı.
Rivers... Fena itildi. Yere düşürüldü.
O sıralarda NBA'de istediğinizi yapabiliyordunuz.
30 yıl öncesi bugünle karşılaştırıldığında berbattı.
O sıralar bir oyuncuyu dövebilir
ve teknik faul bile almadan paçayı sıyırabilirdiniz.
Dennis Rodman ve Lohaus birbirlerine girdiler.
Herkes kavga ettiğimizi görmek istiyordu.
Rick Mahorn bana dirsek atmasını öğretti.
"Birine vurursan, kasten vur.
Ucuz bir faul alma. Aptallık olur. Vuracaksan tam vur." dedi.
Lakapları "Kötü Çocuklar" dı.
Tarzları sert ve ürkütücüydü, çoğu insan sevmiyordu
çünkü basketbolun güzelliğini bozuyordu.
Bird ve Laimbeer birbirine girdi.
Ligin en gözde takımı değildik.
Lakers ve Celtics partisine davet edilen cici takım değildik.
Biz ortaya çıkınca sanki partiyi basmış gibi oluyorduk.
O zamanlar basketbol böyle oynanıyordu.
Bu çocuklar o kadar yetenekli olmayabilirlerdi
ama Detroit'e geldiğinizde perişan olacağınız kesindi.
Kavga çıktı. Laimbeer ve Daugherty kapıştı.
"Pekâlâ, kötü çocuklarız." diyorduk.
Bunu işlemeye başladık. Bir de baktık, yenmeye başlamışız.
1988 DOĞU KONFERANSI ŞAMPİYONU
Pistons, Doğu Konferansı Şampiyonası'nda Celtics'i geçtiği sırada
Bulls ortaya çıktı.
1986-87'de Jerry Krause bir koç aramaya başladığında
farklı bir şeye ihtiyacımız olduğunu düşünüyorduk.
BULLS'UN ALBECK'İ GİTTİ, COLLINS GELDİ
Bu, Jerry'nin güçlü yanını gösterir.
Genç Doug Collins'i buldu. Genç bir takımın
ihtiyacı olan enerjiyi ve arzuyu takıma vereceğine inanıyordu.
BULLS OYUN KURUCU - 1985-94
Çok enerji harcayacağımız bir maç bu.
Çok enerji harcayacağız. Kazanırsak yarın maç yok.
LA'de istediğinizi yapabilirsiniz. Umurumda değil.
Yoksa, yarın antrenman var...
Dougie yeni bir soluk getirdi.
Benim inandığım şeylere inanıyordu. Kazanmak istiyordu.
Çok rahat biriydi. Takımında oynamak harikaydı.
Hoş geldiniz basketbol hayranları. Burası Chicago spor... kumarhanesi.
Hile yapıyor.
- Vay! - Al şunu!
- Evet. - Para koyun.
- Niye yendiğini biliyoruz. Papazlar onda. - Papazlar, evet.
Doug kenar çizgide eşsiz bir enerjiye sahipti.
Sahadan ayrıldığında terden sırılsıklam ıslanmış olurdu.
Sanki kendisi oynamış gibi görünürdü.
Her şeyden önemlisi, dinlenin.
O pisliklere karşı dörde bir yenik durumdayız.
Ulusal televizyon gösterecek. Pazar günü onları yenmek istiyorum. Göreyim sizi.
Evet!
Ben gelmeden bir yıl önce
Bulls playoflarda Boston tarafından elenmişti.
Maç sona erdi. Seri üç galibiyetle Boston'ın.
1986 DOĞU KONFERANSI BİRİNCİ RAUNT BOSTON CELTICS-CHICAGO BULLS, 3-0
Skor, 122-104 Celtics.
Kadro o zaman biraz zayıftı.
Michael'ı oynarken izlemiştim ama onunla hiç zaman geçirmemiştim.
34 numara Charles Oakley.
İkinci en iyi oyuncumuz Charles Oakley'di.
Çok iyi ribauntçuydu ve takıma çok sertlik getirdi.
O takımda John Paxson, Dave Corzine vardı.
Ve koçları Doug Collins.
Koçluğunu yaptığım ilk maçta Madison Square Garden'a gittik.
Knicks'te Patrick Ewing, Bill Cartwright vardı. Çok iyiydiler.
Koç Hubie Brown vardı.
Maçın bitmesine iki dakika kaldı. Skorda eşitlik var.
Terden sırılsıklamım.
Cikletim yenmekten tükenmek üzere.
Bir bardak su tutan bir elin uzandığını gördüm.
Michael Jordan'dı. Bana baktı ve şöyle dedi,
"Koç, şu suyu iç ve ağzındaki o şeyden kurtul.
İlk maçını kaybetmeyeceksin."
Yine Jordan.
Tek başına, dönüyor, potadan.
Michael Jordan 42 sayı yaptı.
Topun kullanımına on saniye kaldı top Rory Sparrow'da.
Jordan bastırıyor, sayı.
Son on sayıyı yaptı ve maçı 50 sayıyla bitirdi.
Michael Jordan, Madison Square Garden'da 50 sayı yaparak
yeni bir deplasman rekoru kırdı.
Doug Collins'in ilk deplasmanında Chicago Bulls galip geldi.
Uzak tarafta mutlu bir Doug Collins görüyorsunuz.
Uçakla Chicago'ya giderken kendi kendime,
"Böyle bir oyuncu hiç görmemiştim." dedim.
Doug ve ben şöyledik.
Hücumu benim oyunumu
destekleyecek ve istediği gibi koçluk yapacak şekilde tasarlıyordu.
Sorun değil Michael, sorun değil.
Sanırım hırslı olmamı çok seviyordu.
İyi bir oyuncuya gösterilebilecek en büyük saygının
ona iyi koçluk yapmak olduğunu biliyor.
Michael'ın tavrı,
"Koşullar ne olursa olsun kazanırım." idi.
Doug antrenmanlarda hep yarışmacı bir avantaj oluşturmaya çalışırdı.
İlk beşte olurdum.
Sonra birden,
ben oyunu kazanırken beni ikinci takıma alırdı.
Bir gün antrenmanda kızdı. Skorda hile yaptığımı düşünüyordu.
Sinirlendi ve antrenmanı terk etti, ertesi gün,
"Antrenmandan sonra Michael'la konuştun mu?" diye sordular.
"Fırsatım olmadı. Konuşuruz." dedim. O sırada Michael geldi.
Onu kucakladım ve yanaklarından öptüm.
"Ben onu, o beni seviyor." dedim.
- Gel de televizyonun önünde öpüşelim. - Hadi bakalım.
Her şeyin yolunda olduğunu söyler misin?
Öpüştük ve barıştık.
86'dan 89 sezonu sonuna kadar ona koçluk yaptım.
Koçuyken ligin en değerli oyuncusuydu.
...derinlemesine girdi ve sayıyı yaptı!
All-Star maçlarının en değerli oyuncusuydu.
Smaç yarışmasını kazandı.
Yılın savunma oyuncusu seçildi.
Topu Jordan'a geçirdi. Michael Jordan potadan potaya gitti.
İşte bu büyüklüktür.
Artık en iyi oyuncu oydu.
PROFESYONEL BASKETBOL BULLS YÜKSELİŞTE
Bulls, Doug Collins'in koçluğunda hızla gelişti
ve Doğu Konferansı'nın rakiplerinden oldu.
O sıralar Detroit doğudaki yenilmesi gereken takımdı
ama kim onların rakibi olacaktı?
Kim Detroit'in rakibi olacaktı?
İki takımdan biri olacaktı.
Genç oyuncuları Jordan, Pippen
ve Horace Grant'la Bulls o sıralarda yükselişteydi.
Ama o sıralar Cleveland harika bir takımdı.
Bunlar doğunun yükselişte olan iki takımıydı.
1989 DOĞU KONFERANSI BİRİNCİ RAUNT - 1. MAÇ
1989'da Bulls ve Cleveland beş maç yapacaktı.
Çoğu izleyiciye göre Cleveland daha iyiydi.
Kimse Bulls'u tutmuyordu.
Medya, ülkedeki herkes Cavs'i tutuyordu.
O zamanlar kendi bölgemizde takımlarla altı maç yapıyorduk.
Bizi altı kez yenmişlerdi, 6-0.
Yani bize göre kaybedecek bir şeyimiz yoktu.
1989 DOĞU KONFERANSI BİRİNCİ RAUNT - 1. MAÇ
İlk maçı Bulls kazandı, ikinci maçı Cleveland, Cleveland'da kazandı.
Durum 1-1 oldu.
Chicago'ya gittik, Bulls üçüncü maçı kazandı.
Chicago, 101-94 kazandı.
Dördüncü maçta Jordan normal sürenin sonundaki serbest atışı kaçırdı.
Cavaliers'ın umutları sürüyor.
Beşinci maç için Cleveland'a gittik.
NBA - 1989 PLAYOFLARI
Chicago Bulls ve Cleveland Cavaliers'ın
beşinci maçı için Richfield Coliseum'a hoş geldiniz.
O zamana kadar Bulls hep
önde götürdüğü maçı kaybederdi.
"Aman Tanrım, yine aynısı olacak.
Yenilecekler. Seriyi Cleveland kazanacak." diyorduk.
Maç başlamak üzereydi, iki spor muhabiri daha vardı.
Sun-Times'ın spor muhabiri Lacy Banks,
Herald'dan Kent McDill ve ben.
Lacy, Cavs'in üç maçı kazanacağını söylüyordu.
Kent, Cavs'in dört maçı, ben de beş maçı kazanacağını söylüyorduk.
Maç başlamak üzereydi.
Michael, Lacy'nin yanına geldi, "Senin icabına baktık." dedi.
Kent'e baktı, "Senin icabına baktık." dedi.
Bana baktı ve, "Bugün senin de icabına bakacağız." dedi.
1989 DOĞU KONFERANSI BİRİNCİ RAUNT - 5. MAÇ
Mark Price ve Ron Harper defansta, maç başladı. Top Cleveland'da.
Maç boyunca durum hep değişiyordu.
Jordan'ın karşısında Harper var, harika bir dönüş.
Çok zorlu bir maçtı.
Play-offlar oynanıyor,
iki harika takım karşılaşıyor, oyuncular bütün güçlerini ortaya koyuyor.
Sürekli bir savaştı.
Maçın son dakikaları inanılmaz geçiyor. 11 saniye kaldı.
-Sahanın ortasında. - Top Jordan'da.
Jordan atışını yaptı, basket. Altı saniye kaldı.
Jordan basket yaptı. Maçta 42 sayısı var.
Cavaliers mola istedi.
Top Ehlo'da, Nance'a attı, geri aldı,
içeri daldı ve üç saniye kala basketi yaptı.
Richfield Coliseum'dayız.
Bu takımlardan biri ilerleyecek. Harika bir maç oldu.
Bulls'un sayı yapıp maçı kazanması için üç saniyesi var.
Topun nereye gideceğin herkes biliyordu.
Beni Craig Ehlo tutuyordu,
ki doğrusu bu bir hataydı
çünkü Ron Harper beni daha iyi tutardı.
Bir sayı öndeydik.
"Koç, MJ'i ben tutayım." dedim.
Koç, "MJ'i Ehlo'ya verdim." dedi.
Ben de, "Peki, tamam, lanet olsun." dedim.
Defans!
Topun bana geldiği bir oyun kurduk.
Ama bir kez dribbling yapıp jump shot atacak vaktim vardı.
Bu ölüm kalım senaryosuydu.
Topu almak için elimden geleni yapıyordum.
Pas Jordan'a geldi.
Michael faul çizgisinde, Ehlo'nun üstünden atışını yaptı!
Bulls kazandı, kazandılar!
Chicago, Cavs'i 101-100 yendi.
Michael, harikaydın!
-Michael, harikaydın. - Evet!
Play-offun başında herkesin bize öyle bakmasının
intikamını aldım.
Soyunma odasında herkese sordum,
"Chicago'daki duygu nasıldı? Yenileceğimizi mi düşünüyorlardı?"
"Bazıları öyle düşünüyor." dediniz.
"Evlerinde kalsınlar." dedim.
Biri şöyle yazmıştı, "Bulls eve gidecek,
onları evlerine gönderin."
Sayıyı yapınca, "Evinize gidin adiler, evinize gidin."
Gidin buradan, nereye isterseniz gidin ama buradan gidin.
Bizi desteklemeyen bütün adiler, canınız cehenneme.
Jordan bitiş düdüğü çalarken yaptığı sayıyla onları yendi.
Dramatik bir sahneydi, kariyerinin sonuna kadar
önemli anlarda Michael'ın böyle yaptığını gördük.
Bu sayı Bulls'un büyümesini
ve ufukta özel bir şeyler olduğuna inanmasını sağladı.
Kaybedeceğiz duygusundan sonunda kurtulmuştuk.
Kazanmaya başlamıştık,
artık önümüz açılmıştı.
Bu adam ne kadar yükseğe uçabilir? Michael Jordan yükseliyor
ve Chicago Bulls onunla birlikte gidiyor.
Ama şimdi Süpermen en zorlu sınavıyla karşı karşıya.
DOĞU FİNAL - 1. MAÇ
Zayıf Chicago Bulls ile favori Detroit Pistons arasındaki
Doğu Konferansı Şampiyonası'nı yayımlıyoruz.
NBA, Michael Jordan'ı yıldızı yapmaya çalışıyordu.
Pistons bunu yavaşlatıyordu.
Michael'ın bir sonraki aşamaya geçmesinin NBA için çok önemli olduğunu biliyorduk.
Şablon Larry, Magic, şimdi de Michael'dı.
Birdenbire Detroit'teki bu küçük takım
bütün hikâyeyi altüst etmişti.
Buna bayılmıştık.
Bulls ile Pistons arasındaki nefret ne kadar derin?
Onları sevmezdim.
O nefret bugün bile sürüyor.
Bu nefreti kişiselleştirdiler. Bizi fena benzetiyorlardı.
O seride Pistons'la yaptığımız maç tam bir savaştı.
Ama hiç gerilemedik. Onlarla savaştık.
Bulls ilk maçı kazandı.
Birinci maçı biz kazandık.
İkinci maçı onlar kazandı.
Chicago'ya gittik.
Michael en inanılmaz maçlarından birini oynadı.
Jordan topu çaldı, saha içinde tutmayı başardı, yine aldı.
Evet!
Yükseldi, 360 derece döndü ve sayıyı yaptı.
Pippen, Jordan'ı buldu, işte.
Onu Rodman tutuyor. Bire bir. Beş saniye kaldı.
Jordan potalı attı. Evet!
Maç bitti. Chicago kazandı.
1989 DOĞU KONFERANSI FİNALLER - 3. MAÇ
BULLS SERİDE 2-1 ÖNDE
Son oyunda planın neydi?
"Topu Michael'a geçirin, herkes kenara çekilsin,
baskete git."
Jordan maçta
sonlara doğru tamamen hâkimiyetini kurdu.
Süperstar olduğunu gösterdi.
Chuck, nasıl dönüş yapacaksınız?
Michael Jordan harika bir oyuncuydu
ve bunu toplanma çağrısı olarak kullanmaya çalıştık.
Onu durdurmak için her şeyi yapmamız gerekiyordu.
Detroit'in Jordan Kuralları vardı.
YEDİ KEZ NBA ALL-STAR
Nasıl sağ çıktığını bilmiyorum.
Pistons'ın Michael'ı durdurmak için
uyguladığı defansif taktik olan Jordan Kuralları
Michael ne zaman sahada olsa yürürlüğe giriyor.
O havaya yükselmişken çaresizdik.
Ama yerdeyken bir şeyler yapabiliyorduk.
Onu yükselmeden durdurmak gerekiyordu
çünkü o insan değil.
Michael Jordan. Faul.
Jordan. Yine Jordan, itildi.
Jordan Kuralları yine yürürlükte.
DÖRDÜNCÜ MAÇ
Pistons 2-2 yapacak.
Bu maçın hikâyesi, Detroit savunması.
Jordan Kuralları şunlardı:
Kanatlarda onu dirsekle itecek
ve saha çizgisine gelmesine izin vermeyecektik.
İki: Topu sol eline almaya zorlayacaktık.
Alçak posttayken onu üstten engelleyecektik.
Jordan Kuralları bunlardı ve basitti.
Saha çizgisine giderse ne olacaktı?
Laimbeer ve Mahorn gidip onu yere devirecekti.
Paint'e girdiği anda ona vurun.
Chuck Daly, "Jordan Kuralı şu:
Her baskete gidişinde onu yere devirin."
Baskete geldiğinde smaç yapamayacak.
Vuracağız. Yere düşecek.
Jordan hâlâ yerde.
Canını yakmaya çalışıyorduk.
Jordan'ın gideceği yer yok.
Ne kadar çok istiyorsun?
Sayı yapabilmek için yaralanmayı göze alıyor musun?
Jordan ne zaman paint'e gelse Jordan'a bedelini ödetmeye çalışıyor.
Hakemler Michael'ın yaralanıp yaralanmadığına bakmıyordu.
İyi olup olmadığıyla ilgilenmiyorlardı.
O zamanlar durum böyleydi.
Palace'ta maç sona erdi. Pistons, Bulls'u mağlup etti.
PISTONS, 94-85'LE BULLS KARŞISINDA 3-2 ÖNE GEÇTİ
Michael Jordan'ı kimseyle karşılaştıramam. Bütün bunları atlatmak
ve hâlâ büyüklüğünü korumak, eşsiz bir şey.
O sırada Detroit Pistons'a karşı hazır değildik.
BULLS PİVOTU 1988-94
Fiziksel olarak bizden güçlüydüler. Saldırgandılar.
Detroit bizi tanıyordu.
Detroit Pistons, 103-94 kazandığı zaferle
Bulls'u eledi ve finale kaldı.
Bulls için hikâye aynıydı.
"Michael'ı kontrol et, maçı kazan."
Takım olarak
Detroit'i yenebileceğimiz inancına sahip değildik.
Maç sona erdi ve Pistons dünya şampiyonluğunu kazandı.
1989 NBA FINALLERİ - DETROIT PISTONS LOS ANGELES LAKERS'I 4-0 YENDİ
Bu ligin tarihindeki en iyi defansif takım olarak
rekorlar kitabına geçecekler.
Sporda her zaman yenmeniz gereken
bir takım vardır
ve takımınızı o takımı yenmek için kurarsınız.
Bulls için o takım Pistons'dı.
1989 DÜNYA ŞAMPİYONU
HAZİRAN 1989
ŞUBAT 1993
Bir arkadaşı Dennis Rodman'ı
merak ederek gece 911'i aramış.
Polisler Rodman'ı bu sabah Auburn Hills'da buldu.
Rodman'ın yanında ruhsatlı tüfeği vardı.
Ruh hâli kederli olarak tarif ediliyor.
Ne oldu? İnsanlar niye kaygılı?
11 ŞUBAT 1993
Doğru cevabı alırsın.
Buradayım.
Dennis'i bu sabah saat sekizde muhabirlere iyi olduğunu,
ruhsal bir çöküntü yaşamadığını,
sıra dışı bir şey yapmadığını söylerken görüyorsunuz.
Bize söylenen, silahını yanına aldığı, silahının arabasında olduğu.
PISTONS KOÇU - 1992-93
Bunu duydunuz mu, teyit edebilir misiniz?
Evet, duydum. Tek bildiğim bu.
Silah elimdeydi, ön koltuktaydım.
Şansıma uyumuşum, polisler gelip beni aldı.
O zamanlar kötü durumdaydım.
Hem bir aydınlanma hem de bir imdat çığlığıydı.
Dün gece Dennis Rodman'ı Pistons formasıyla son kez görmüş olabilirdik.
Dennis Rodman, Pistons oyuncusuydu. Artık orada değil.
Worm, Sean Elliott ve David Wood'la takas edildi ve artık bir Spur.
EKİM 1993
Dennis, San Antonio'ya gitti.
Cezalandırıcı ortaya çıktı ve saç rengini değiştirdi.
Bu, benim. Bu, Dennis Rodman. Kimseyi memnun etmeye çalışmıyorum.
Sonra Madonna, "Hoş biri." dedi.
Ve görüşmeye başladılar.
Madonna ona,
"Kim olmak istediğini kabul ettirmelisin.
Onların istediği kişi olma." dedi.
Bütün sınırları zorlayabileceğini fark etmeye başladı.
Bu da özgürlüktü.
Gazetelerde hakkımda yazanlar gerçekte Dennis Rodman'ı tanımıyor.
Benimle konuşmuyorlar. Beni adi biri gibi gösterecek
aptalca şeyler yazıyorlar.
Bana özgür olduğumu, istediğim her şeyi yapabileceğimi
hissettirecek şeyler yapmak istiyorum.
Kıyafetler, dövmeler,
güneş gözlükleri, kadife şapka, yüzükler ne anlama geliyor?
Neden?
Yaptığım şeyi yapmak hoşuma gidiyor.
Beni mutlu ediyor. On yaşındaki bir çocuk gibi hissediyorum.
Bu röportaj sona ermeden senden bir şey isteyebilir miyim?
- Şapkayı çıkar. - Neden herkes bunu söylüyor?
- Rengini göreyim. - Boyatmadım.
Tembellik yaptım, "Canı cehenneme." dedim.
Usturaya vurmayı düşünüyorum.
Dennis'i istemiyordum.
Onu kesinlikle istemiyordum.
O zamanlar yardımcım olan Jimmy Stack,
"Rodman'ı konuşalım." dedi.
"Rodman'ı konuşmak istemiyorum." dedim.
"Jerry, biraz araştırdım." dedi.
Dennis'le ilgili olarak farklı düşünüyordum.
BULLS YRD. MENAJERİ 1988-2000
Teknik faulü olan Dennis Rodman bir tane daha aldı ve oyun dışı kaldı.
Dennis, San Antonio'da çok kötü davranıyordu.
Dennis'in Michael ve Scottie'ye saygı duyacağını,
oynayıp gelişeceğine inanıyordum.
Michael, Scottie ve soyunma odasındaki insanlar olmasaydı
Dennis'i asla almazdık.
Phil koç olmasaydı bence onu almazdık.
Phil'in onu idare edebileceğini biliyordum.
Rodman'la ilk görüşmeni hatırlıyor musun?
Felaketti.
Jerry Krause'un evine girdim.
Kanepede oturuyordu. Kafasında bir şapka vardı.
Burnunda ve dudağında halkalar vardı.
Ayağa kalkıp beni karşılamadı. "Ayağa kalk Dennis.
Şapkanı çıkar, tokalaşalım. Dışarı çıkıp konuşalım." dedim.
Evde birbirimizi tanıdık.
"Bulls'da oynamak ister misin? dedi.
"Fark etmez." dedim.
Geçen hafta Bulls
NBA'in en tartışmalı yıldızı
kabul edilen bir oyuncuyu kadrosuna dâhil etti.
Bu oyuncu NBA tarihinin en iyi ribauntçularından Dennis Rodman.
Bu, Bulls'un yaptığı çok zekice bir hamle mi yoksa en aptalcası mı?
Rodman'a karşı böyle içgüdüsel bir tepki vardı.
Rodman, Chicago tarihinin
en nefret edilen takımının merkezindeydi.
"Onu asla kabul etmezler.
Sözleşme imzalasa bile asla kabul etmezler." diye düşünüyorduk.
Özellikle Jordan ve Pippen,
"Kazanmamıza yardım edebilir.
Dayanıklı olduğunu biliyoruz." dediler.
Dennis takıma nasıl uyum sağladı?
Eldiven gibi oturdu.
Dennis baskın bir defans oyuncusuydu.
Dennis tam ihtiyacımız olan bir oyuncuydu.
BULLS OYUN KURUCU - 1993-98
Ön çizgide ihtiyacımız olan gücü verdi.
İşini yapabilirse hepimiz onu sevecektik.
Basket oyna ve kazan. Bu kadar.
O da bunu yaptı.
Dennis birlikte oynadığım en zeki oyunculardandır.
Defans stratejisini bütün rotasyonlarıyla biliyordu.
Yaptıklarının hiçbir sınırı yoktu.
Biden fazla oyuncuyu durduruyordu.
BULLS FORVETİ - 1994-98
Her oyuncuyu çalışırdı. Güçlü ve zayıf yönlerini bilirdi.
Rodman yakaladı...
Dennis rolünü iyi oynamayı biliyordu.
Kazanmak için ne gerektiğini çok iyi biliyordu.
Başarımızın en önemli nedenlerinden biri.
OCAK 1998
1998 OCAK AYI BAŞLARINDA
BULLS 24-11 DOĞU KONFERANSI LİDERİ
AMA JORDAN'IN 1997-98 SEZONU SONRASI PLANLARIYLA İLGİLİ SORULAR SÜRÜYOR.
- Şakaydı. - Dövmelerini biliyorum.
Biliyorum. Geçen gün hakkımda iyi şeyler yazdın.
- Teşekkür ederim. - Hangisi?
"Ne yapacağını merak etmeyi bırakıp
günü yaşayın. Gelecek yılı düşünmeyin.
Onu rahat bırakın. Aptalca sorular sormayı bırakın."
Ben de bıktım.
Bir daha sizle konuşmayacağım.
"Sonraki soru." de.
Deplasmanda soruyorsunuz.
- Bu da beni öldürüyor. - Evet.
Çok yorucu olmalı. Her şehirde,
"Bu Michael'ın son maçı mı?" sorulması.
Bu seni yoruyor mu?
Sorular değişmiyor, cevap da hemen hemen aynı.
Bunun son şampiyonluk koşusu olabileceğini düşünmeden
keyfini çıkarsalar güzel olmaz mı?
Michael Jordan'a bugün böyle sorular soruldu.
Bunun son yılın olduğunu söylemiştin.
Bu son maçın mı?
Bu son sezonun mu?
Michael'ın Bulls'daki son sezonu mu?
Atlanta'ya son gelişin mi bu?
- Emekli olmalı mı? - Bu onun kararı.
Her maç emekli olup olmayacağını sormamız isteniyor.
Aynı cevabı alacaksınız.
Cevaplarım aynı olsa bile onları oldukça çalışıyorum.
Bilmiyorum.
Hiç belli olmaz.
Bilmiyorum.
Son sefer, son dans olabilir ama...
Ona odaklanmıyorum. Ana odaklanıyorum.
Anın, maçın keyfini çıkarmak.
Her ne olacaksa
sezon sonunda olacak.
Sonra ne olursa olur.
Sanırım medya sorulardaki vurguyu biraz değiştirerek
cevaplarım değişecek mi diye bakıyor
ama cevabım değişmeyecek.
Gelecek yıl ne olacak Michael?
Sizleri seviyorum. Harikasınız. İzninizle.
SADECE YETKİLİ PERSONEL
Hadi millet, Sniff biraderlerle tanışalım.
Bunlar Sniff biraderler.
Bu, Gus Sniff, CT Sniff.
Calvin Sniff, Tom Sniff.
- John Michael Sniff. - John Michael Sniff.
- George Sniff. - Sniff biraderler.
Michael'a göz kulak oluyorlar.
Sniff biraderler Michael'ın korumaları.
BULLS MALZEME SORUMLUSU
Sniff birader, sporcuya tapınan demektir.
Herkesin Michael'a tapındığını söylerdik.
O insanlar hep yanında olurdu.
Bu, general. Tuğgeneral Gus Sniff.
Tuğgeneral.
Evet.
Herkes çıksın. Hararetli bir tartışma var.
Başkan hakkında hararetli bir tartışma. Hepiniz çıkın.
- Haftaya ülkeyi yönetmeye başlayacak. - Gus ülkeyi yönetecek.
Başkanın hayranları olsaydı böyle bir sorunu olmazdı.
Cezanı ödemeye yeter.
Öyle mi? Cezamı ödemeye yeter mi?
Beni anlıyor musun?
Bu meslekteki herkes hilekar. Size şimdi söylüyorum.
Craig Sager cezamı ödemem için 20 dolar verdi.
- Rüşvete benziyor. Şikâyet et. - Bence de.
Benimle röportaj istiyordur. Bir şey istiyor, derdi o.
Selam veriyor.
Çok teşekkürler.
Seni çok seviyorlar.
...eğlence... Her neyse, eğlence...
Al bakalım.
Aman Tanrım! Teşekkürler!
Sadece bir imza!
Lütfen Bay Rodman. Çok teşekkürler.
Chicago'yu sevdiniz mi?
- Evet, harika. - Bayıldık.
- Nashville'e gelmelisin. - Kesinlikle olmaz.
Nashville'e gittim. Olmaz.
İki ay önce Scottie Pippen artık Bulls için oynamayacağını söyledi.
10 OCAK 1998
Ama takıma geri dönmeyi heyecanla beklediğini söyleyerek tavrını yumuşattı.
Soru, "Ne zaman geri gelir?" oldu.
Neden fikrini değiştirdin?
- Oynama konusundaki fikrimi mi? - Evet.
Takımla ben uzlaşamazsak
o durumda kaybedenin ben olacağımı
zaten biliyordum
çünkü bana ceza kesmeye başlayacaklardı.
Böyle yararlanmalarına izin vermeyecektim.
Sonuç olarak, takası kabul etmeye hazırdım.
Ama etmeyeceklerini biliyordum.
35 maçı kenardan seyreden Bulls forveti
bu akşam formasını giyerek United Center'da sahaya çıktı.
Dennis Rodman'ın en son saç stiline bakın.
Söylentiye göre, o 33'ler Pippen'in dönüşü içinmiş.
Pippen 31 dakika oynadı.
14 sayı, dört ribaunt, beş asist yaptı.
Bulls, Pippen'ın dönmesinden mutlu olmalı.
SEZON REKORU: 25-11
Scottie yokken
Dennis, Michael'ın kendisine ihtiyacı olmasına bayılıyordu.
Hey, Dennis...
Oakley bana perdeleme yapacağı zaman haber ver.
Perdelemeyi tam orada yapıyor.
Açılıp onu tutmamı mı istiyorsun?
Açılman gerekiyorsa açıl.
Oak'un dönmesi gerecek, sen gelirken onu durdurabilirim.
Süre azalırken
perdelemeyi yapıyor ve dönüyor...
O durumda açıl.
"Michael, sen ve ben varız. Bu işi hallederiz." gibi hissediyordu.
Scottie dönünce onu kaybettiler.
Scottie'yle birlikte Üç Amigo geri dönmüştü
ve ben fazlalık durumuna düşmüştüm.
Rodman'ın düşüşü çok dramatik oldu. İçki içiyor, parti yapıyordu,
gerçeklikle bağı kopmuştu.
İnsanlar bir türlü
baş etmemiz gereken şeyin sadece basketbol olmadığını anlamıyor.
Sorun saçmalıkların baskısı. Maçta bedava oynarım
ama insan sahadan çıktıktan sonra saçmalıkların karşılığını alıyor.
Kamuoyunun baskısı, medyanın baskısı.
Çekilin. Yeter.
Konuşmuyorum.
Yorum yok. Buna ne dersin?
Basketbol basittir. Basit bir oyundur.
Ama bu kapalı alandan çıkınca, zor. Çok zor.
Bu ülkede kimseye bir şey kanıtlamak zorunda değilim.
Sektörün canı cehenneme. Hakkımda ne düşündükleri umurumda değil.
Dennis'in grup üstündeki etkisini herkes anlıyordu.
Kişisel hayatından bizden farklı
ihtiyaçları olduğunu anlıyorduk.
Michael'dan bir şey göstereyim.
Scottie yokken, Dennis örnek oyuncuydu.
Öyle ki bu onu deli ediyordu.
Scottie dönünce, Dennis tatil yapmak istedi.
Antrenmana geldim. Phil bana, "Dennis sana bir şey söyleyecek." dedi.
Dennis bir şey söylemek isterse duymak istemediğim bir şeydir.
Sanki...
Dennis, "Bir tatile ihtiyacım var." dedi.
Phil'e baktım, "Phil, tatil ne demek?" dedim.
"Tatile, gevşemek için zamana ihtiyacı var." dedi.
"Phil, sana bir şey söyleyeyim.
Tatile ihtiyacı olan biri varsa o da benim." dedim.
Dennis'e baktık, "Dennis, ne yapacaksın?" dedik.
"Vegas'a gideceğim." dedi.
"Phil, bu adamı tatile gönderirsen onu bir daha görmeyiz.
Vegas'a giderse kesinlikle bir daha görmeyiz."
Dennis'e baktı ve şöyle dedi,
"Dennis, tatilin 48 saat olabilir mi?"
Dennis de,
"Başka seçeneğim yok. Ne verirsen kabul, 48 saat kabul." dedi.
"48 saat. 48 saatin var Dennis."
Phil'e baktım, "Bu adam 48 saat sonra dönmez.
Ne dediğin umurumda değil.
Peki, 48 saat." dedim.
Odadan çıktı, doğruca havaalanına gitti.
48 saat boyunca Dennis'den haber alan olmadı.
Bunu hatırlıyorum.
Vegas'a gittim.
Dennis tuhaftı ama sanırım Phil ve Michael'ın
ama sanırım Phil ve Michael şöyle düşünüyordu...
Ondan sahada en fazla yararı sağlamak için
onu biraz serbest bırakmak lazım.
Ve onu çok serbest bıraktılar.